Ιωαννης Βαρμπομπίτης

Eίναι συχνό φαινόμενο ο καρκίνος του παγκρέατος να συμπιέζει το χοληδόχο πόρο που βρίσκεται δίπλα στο πάγκρεας και να προκαλεί απόφραξη. Σε αυτή την περίπτωση ο ασθενής αναπτύσσει κίτρινη χροιά στο δέρμα και τα μάτια, ενώ οι εξετάσεις αίματος δείχνουν υψηλές τιμές χολερυθρίνης. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως αποφρακτικός ίκτερος. Στην περίπτωση αυτή η θεραπεία εκλογής είναι η τοποθέτηση μιας ενδοπρόσθεσης (πλαστική ή μεταλλική) η οποία διαπερνάει τη στένωση και επιτρέπει στη χολή να ρέει ελεύθερα προς το λεπτό έντερο. Η μέθοδος εκλογής για την τοποθέτηση ενδοπρόσθεσης είναι η ERCP.

Eίναι συχνό φαινόμενο ο καρκίνος του παγκρέατος να συμπιέζει το χοληδόχο πόρο που βρίσκεται δίπλα στο πάγκρεας και να προκαλεί απόφραξη. Σε αυτή την περίπτωση ο ασθενής αναπτύσσει κίτρινη χροιά στο δέρμα και τα μάτια, ενώ οι εξετάσεις αίματος δείχνουν υψηλές τιμές χολερυθρίνης. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως αποφρακτικός ίκτερος. Στην περίπτωση αυτή η θεραπεία εκλογής είναι η τοποθέτηση μιας ενδοπρόσθεσης (πλαστική ή μεταλλική) η οποία διαπερνάει τη στένωση και επιτρέπει στη χολή να ρέει ελεύθερα προς το λεπτό έντερο. Η μέθοδος εκλογής για την τοποθέτηση ενδοπρόσθεσης είναι η ERCP.

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου παθήσεις του παγκρέατος, όπως καρκίνος του παγκρέατος και χρόνια παγκρεατίτιδα προκαλούν έντονο και επίμονο κοιλιακό άλγος το οποίο δεν υποχωρεί με τα συνήθη αναλγητικά ή ακόμα και με προχωρημένη αναλγητική αγωγή. Επίσης, σε άλλες περιπτώσεις τα φάρμακα που χορηγούνται μπορεί να μην είναι ανεκτά λόγω παρενεργειών όπως δυσκοιλιότητα και ναυτία.

Στις περιπτώσεις αυτές μπορεί να επιχειρηθεί αποκλεισμός του νευρικού πλέγματος της κοιλιακής αρτηρίας (coeliac plexus block). Η διαδικασία αυτή μπορεί να γίνει με ασφάλεια μέσω ενδοσκοπικού υπερήχου. Συγκεκριμένα, αναγνωρίζεται υπερηχογραφικά η περιοχή όπου βρίσκονται τα νευρικά γάγγλια πέριξ της κοιλιακής αρτηρίας. Εκεί, προωθείται υπό ακτινολογική καθοδήγηση μια ειδική βελόνα και ακολούθως γίνεται έγχυση ουσιών (συνήθως συνδυασμός αναισθητικού ή αλκοόλης και κορτικοστεροειδούς) με σκοπό να αποκλειστεί η μετάδοση της αίσθησης του πόνου μέσω των αντίστοιχων νεύρων. Η διαδικασία διαρκεί λίγα λεπτά, έχει καλά αποτελέσματα και είναι γενικά ασφαλής (οι συνηθέστερες μετεπεμβατικές επιπλοκές περιλαμβάνουν διάρροια, υπόταση). Το αποτέλεσμα εξασθενεί μετά από λίγους μήνες αλλά η διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί με δυνητικά εξίσου καλά αποτελέσματα.