H παχυσαρκία μπορεί να έχει σοβαρό αντίκτυπο για την υγεία καθώς σχετίζεται με αυξημένα ποσοστά σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ), υπέρτασης, δυσλιπιδαιμίας, καρδιοπάθειας, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (ΑΕΕ), υπνικής άπνοιας και καρκίνου. Ειδικά τιμές ΔΜΣ > 40 kg/m2 έχει βρεθεί να σχετίζονται με αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα.

Όλοι οι ενήλικες πρέπει να εκτιμούν το ΔΜΣ και την περιφέρεια μέσης τους. Όσοι έχουν ΔΜΣ > 25 Κg/m2 και περιφέρεια μέσης > 102 εκ. για άνδρες ή 88 εκ. για γυναίκες θεωρούνται ως αυξημένου καρδιομεταβολικού κινδύνου και πρέπει να ελέγχονται για σχετιζόμενες καταστάσεις (σακχαρώδης διαβήτης, υπέρταση, υπερλιπιδαιμία και στεφανιαία νόσος, μεταξύ άλλων).

Σε άτομα που είναι μόνο υπέρβαρα (ΔΜΣ 25-29,9 kg/m2) και δεν έχουν σχετιζόμενες παθήσεις (όπως σακχαρώδης διαβήτης, υπερλιπιδαιμία, υπέρταση, μεταξύ άλλων) επαρκεί η παροχή συμβουλών σχετικά με αλλαγή τρόπου ζωής και διατροφή.

Στα υπέρβαρα άτομα (ΔΜΣ 25-29,9 kg/m2) με σχετιζόμενες παθήσεις ή στα παχύσαρκα άτομα (ΔΜΣ >30 kg/m2) χρειάζεται παρέμβαση με στόχο την απώλεια βάρους και τη βελτίωση του μεταβολικού τους προφίλ. Η παρέμβαση αυτή αρχικά μπορεί να αφορά στην αλλαγή τρόπου ζωής με συχνή φυσική δραστηριότητα (τουλάχιστον 30 λεπτά μέτριας έντασης άσκηση για πέντε ημέρες την εβδομάδα) και κατάλληλη δίαιτα υπό επίβλεψη διατροφολόγου. Εάν τα μέτρα αυτά αποτύχουν τότε μπορούν να εξεταστούν περισσότερο παρεμβατικές ή επεμβατικές μέθοδοι, όπως η φαρμακευτική θεραπεία της παχυσαρκίας (με τα γνωστά ανάλογα GLP-1) και οι ενδοσκοπικές ή χειρουργικές βαριατρικές επεμβάσεις. Oι βαριατρικές επεμβάσεις μπορούν να εξεταστούν και πρώιμα σε μέτρια παχυσαρκία (Κατηγορίας ΙΙ – ΔΜΣ 35 -39,9 Kg/m2) με συννοσηρότητες ή σε σοβαρή παχυσαρκία (Κατηγορίας ΙΙΙ – ΔΜΣ ≥ 40Kg/m2).